Home தலையங்கம் எப்.ஆர்.டி.ஐ. சட்டம் சாத்தியப்படுமா…?

எப்.ஆர்.டி.ஐ. சட்டம் சாத்தியப்படுமா…?

22
0
SHARE

மத்திய அரசின் முக்கிய நோக்கமே வங்கிகளின் மூலம் பணப்புழக்கத்தை கொண்டு வருவதுதான். இதன் மூலம் கருப்பு பண பதுக்கல் குறையும் என்பது மத்திய பா.ஜ.க. அரசின் திடமான நம்பிக்கை. நாம் பயன்படுத்தி வரும் வங்கி அல்லது நிதி நிறுவனமானது நமது பணத்திற்கு எந்த அளவிற்குப் பாதுகாப்பை அளிக்கின்றன என்ற கேள்வி கடந்த சில நாட்களாக தீவரம் அடைந்துள்ளது.

இதற்கு இடையே தான் மத்திய அரசு நிதித் தீர்மானம் மற்றும் வைப்புத் தொகை காப்புறுதி (எப்.ஆர்.டி.ஐ.) என்ற சட்டமசோதாவை நாடாளுமன்றத்தில் கொண்டு வர  திட்டமிட்டுள்ளது. கடந்த ஆகஸ்ட மாதம் 11ம் தேதி இந்த சட்ட மசோதா அறிமுகம் செய்யப்ப்டடது. நாடாளுமன்ற கூட்டுக் குழுவின் பரிசீலனையில் இந்த மசோதா உள்ளது. இவை அனைத்தும் முடிந்த பிறகு பட்ஜெட் கூட்டத் தொடரில் இந்த மசோதா தாக்கல் செய்யப்பட இருக்கிறது.

எப்.ஆர்.டி.ஐ. 2017 சட்டம் என்பது பணத்தை டெபாசிட் வைத்துள்ள வங்கி அல்லது நிதி நிறுவனமானது திவால் ஆகும் நிலையில் இருந்தால் உங்களைக் கேட்காமலே உங்கள் டெபாசிட் பணத்தினை எடுத்துப் பயன்படுத்த முடியும். மேலும் உங்களது குறிப்பிட்ட அளவிலான டெபாசிட் தொகையினைக் காலக்கெடு ஏதும் இல்லாத அளவிற்கு நிரந்தர வைப்பு நிதியாக மாற்றிக்கொள்ள முடியும். இதற்குப் பதிலாக டெபாசிட் செய்துள்ளவர்களுக்கு அந்த நிதி நிறுவனத்தின் பங்குகள் அளிக்கப்படும்.இல்லை என்றால் நஷ்டம் அளித்து வரும் வங்கியினை வேறு வங்கியுடன் இணைப்பது, அல்லது விற்பது போன்ற நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்படும் என்கின்றனர்.

எப்.ஆர்.டி.ஐ. மசோதா நாடாளுமன்றத்தில் நிறைவேற்றப்பட்டால் பொது மக்களின் டெபாசிட் பணத்திற்கு உத்திரவாதம் இல்லை என்ற செய்தி  பரவி வருகிறது. இந்த மசோதா தாக்கல் செய்வதற்கு முன்பே இதன் மீது மக்களுக்கு பயம் ஏற்பட்டதால், வங்கி கணக்கில் டெபாசிட் செய்த பணத்திற்கு என்ன மாதிரியான பாதுகாப்புகள் இருந்தனவோ அதில் இருந்து எந்த மாற்றம் இல்லை என்று நிதி அமைச்சகம் தெரிவித்திருக்கிறது.

ஆனால் இதுபற்றி சிலர் கருத்து தெரிவிக்கையில், தற்போது ரூ.1 லட்சம் வரை வங்கிகளிலோ, நிதி நிறுவனங்களிலோ டெபாசிட் செய்தவர்கள் பணத்துக்கு பாதுகாப்பு உண்டு. ஆனால் அதற்கு மேல் டெபாசிட் செய்தவர்களுக்கு தான் தலைவலி என்கின்றனர். அதாவது வங்கியோ, நிதிநிறுவனமோ கடன் தொகையை வசூலிக்க முடியாமல் திவாலாகும் போது குறிப்பிட்ட வங்கிகளில் ரூ.1 லட்சத்துக்கு மேல் டெபாசிட் செய்துள்ளவர்களின் பணத்தை வாடிக்கையாளர்களிடம் கேட்காமலேயே எடுத்து வங்கிகளின் நஷ்டத்தை சமாளிக்க முடியும். அவ்வாறு செயல்படுத்துவதிலும் சிக்கல் இருக்கிறது.

இந்த சிக்கலை தீர்க்கத்தான் இந்த சட்டம் கொண்டு வரப்படுகிறது என்று சொல்லப்பட்டாலும், கடந்த 1969ம் ஆண்டு முதல் 2004ம் ஆண்டு வரை 30க்கும் மேற்பட்ட தனியார் வங்கிகள் பொதுத்துறை வங்கிகளுடன் இணைக்கப்பட்டன. அப்போது தனியார் வங்கிகளை காப்பாற்ற பெயில் அவுட் என்ற முறை பின்பற்றப்பட்டது. தற்போது பொதுத்துறை வங்கிகளே நெருக்கடியில் இருக்கும்போது ஏன் முதலீட்டாளர்களின் டெபாசிட் தொகையை பயன்படுத்த வேண்டும் என்ற கேள்வி எழுப்புகின்றனர்.

மேலும், வாராக்கடனை வசூலிக்க முடியாத வங்கிகள் தங்கள் லாபத்தின் ஒரு பங்கை இதற்காக செலவிடுகின்றன. போதாத குறைக்கு மத்திய அரசும் பொதுத்துறை வங்கிகளில் முதலீடு செய்கிறது. ஊழியர்களுக்கு சம்பளம் வழங்கும் பணியும் வங்கி நிர்வாகத்துக்கு உள்ளது. இதன்படி வங்கி நிர்வாகம் மற்றும் ஊழியர் சங்க ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டுள்ளன. அதில் வங்கிகளை சீரமைப்பதற்கு 2020ம் ஆண்டு மார்ச் மாதம் வரை கால அவகாசம் வழங்கப்பட்டிருக்கிறது. அதற்குள் வாராக்கடனை மீட்க வேண்டும். வங்கி கடனை செலுத்தும் தகுதி இருந்தும் செலுத்தாத நபர்களிடம் கடனை வசூலித்த பிறகு இந்த மசோதாவை அமல்படுத்தலாம் என்ற கருத்தும் மேலோங்கியுள்ளது. எனவே இதில் உள்ள நிறை குறைகளை தீவிரமாக ஆலோசித்து விட்டு இந்த மசோதாவை தாக்கல் செய்ய வேண்டும் என்பதே பொருளாதார வல்லுனர்களின் நோக்கமாக உள்ளது…