Home சிறப்புச் செய்திகள் ஆணவத் திரை…

ஆணவத் திரை…

10
0
SHARE

ஆனந்தா புத்தரின் பிரதான சீடர்களில் முக்கியமானவர். அவர் புத்தருக்கு உறவினறும் கூட. சிற்றப்பன் பிள்ளை. புத்தருக்கு அண்ணன் முறை ஆக வேண்டும். நாற்பத்து இரண்டு ஆண்டுகள் புத்தருடன் வாழும் பேறு பெற்றவன், ஆனந்தருக்கு, கிடைத்த மாதிரி வாய்ப்பு வேறு யாருக்குமே கிடைக்கவில்லை. புத்தர் குருவாகும் நாள் வரும் வேளையில், ஆனந்தன் புத்தரிடம் வந்தான்.

சித்தார்த்தா, நான் ஒரு விஷயம் இப்போது உன்னிடம் சொல்லப் போகிறேன். கவனமாகக் கேட்டுக் கொள். அப்புறம் உன்னிடம் இப்படி நான் பேச முடியாமல் போய்விடும். ஏனென்றால், நீ குருவாகி விடுவாய். அப்புறம் நீ சொல்கிறபடிதான் நான் கேட்க வேண்டிவரும். இப்போது நான் உன் சீடனல்ல, அண்ணன். நான் சொல்கிறபடி செய்வது தம்பியாகிய உன் கடமை. மூன்று நிபந்தனைகளை நான் சொல்லப் போகிறேன். அதை நீ கடைபிடிக்க வேண்டும்.” “என்ன நிபந்தனைகள்? சொல்.”

முதலாவதாக நான் உன்னுடனேயே வாழ வேண்டும். என்னைப் போதனைகள் செய்ய வெளியில் எங்கும் அனுப்பக்கூடாது.”

இரண்டாவதாக, உன்னைச் சந்திக்க யாரையாவது நான் அனுப்பினால், கட்டாயம் அவரைச் சந்திக்க வேண்டும். அது எந்த நேரமாக இருந்தாலும் மறுக்கக் கூடாது.”

மூன்றாவதாக, நான் உன்னுடன்தான் உறங்குவேன். என்னைத் தனியறையில் உறங்கச் செல்லக் கூடாது.”

ஆனந்தனின் இந்த மூன்று நிபந்தனைகளையும் புத்தர் ஏற்றுக் கொண்டார். கடைசி வரையில் அதைக் காப்பாற்றினார்.

ஆனந்தன் கடைசி வரையில் ஞானம் பெறவே இல்லை. எல்லையற்ற வேதனை அவனுக்கு. எத்தனையோ பேர் வந்தார்கள். ஞானம் பெற்றுச் சென்றார்கள். ஆனால், ஆனந்தன் ஆரம்காலத்தில் இருந்தது போலவே, அஞ்ஞான இருளில் ஆழ்ந்து கிடந்தான்.

புத்தர் இறக்கும் நாள் வந்தது. அந்தப் புத்த பவுர்ணிமையன்று, ஆனந்தன் பட்ட மன வேதனைக்கு எல்லையே இல்லை.

நாற்பத்து இரண்டு ஆண்டுகள் இரவும் பகலுமாய் உடன் வாழ்ந்தும் நான் ஞானம் பெறாமல் போய்விட்டேன். நீங்கள் போன பிறகு நான் என்ன ஆவேன்? எப்படி ஞானம் பெறுவேன்?” என்று புத்தரிடம் புலம்பினான்.

ஆனந்தா, வாழ்க்கை ஒரு மகா சக்தி. அதிலிருந்து எப்போதும் ஞானம் பெற்றுவிட முடியும். மனதைத் தளரவிடாதே. ஒருவேளை நான்தான் உனக்குத் தடையாக இருக்கிறேனோ என்னவோ. நான் போன பிறகு உனக்கு ஞானம் பிறக்கலாம்.” என்று ஆறுதல் கூறினார், புத்தர்.

ஆனந்தன் ஆறுதல் அடைந்ததாகத் தெரியவில்லை. புத்தர் மேலும் சொன்னார்.

ஆனந்தா, நீண்ட காலத்திற்கு முன்பு நீ எனக்கு நிபந்தனைகள் விதித்தாய். எனக்கு அப்போதே தெரியும். அந்த நிபந்தனைகளே உனக்குத் தடையாக இருக்கப் போகின்றன என்று அப்போதே எனக்குத் தோன்றியது. அத்துடன் நீ எனக்கு மூத்தவன் என்பதை மறக்கவே இல்லை. அந்த நினைப்பு உனக்கு எப்போதும் இருந்து கொண்டே இருக்கிறது. அது ஒரு கர்வம். மேலும், உனக்கு மட்டுமே நான் வாக்குக் கொடுத்திருக்கிறேன் என்ற எண்ணமும் உனக்கு இருந்து கொண்டே இருக்கிறது. அதனால், என் மரணம் உனக்கு உதவக் கூடும்.” புத்தர் காலமானார்.

மறுநாள், சங்கம் கூடியது. எல்லாச் சீடர்களும் புத்தர் சொன்னவற்றைத் தாங்கள் அறிந்த வரையில் எழுதத் தொடங்கினார்கள். அதனால், ஆனந்தனை யாரும் அழைக்கவில்லைஅந்த மண்டபத்திற்கு வெளியில் நிற்க வைத்து விட்டார்கள். காரணம், அவன் ஞானம் பெறாதவன் என்பது தான்உள்ளே எல்லாரும் என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பது ஆனந்தனுக்குத் தெரியும். அவன் யோசித்துப் பார்த்தான். புத்தரின் ஞானமொழி ஒன்றும் அவன் நினைவுக்கு வரவில்லைசோகமே உருவமாக அவன் வெளியில் அமர்ந்திலுந்தான். நேரம் ஆக ஆக ஆனந்தனுக்கு அழுகை வந்தது. அவன் விம்மி விம்மி அழ ஆரம்பித்து விட்டான்!

அவன் வாழ்க்கையில் அழுவது அதுதான் முதல் முறை! புத்தரின் மறைவுக்கும் அழாத ஆனந்தன், அப்போது தனக்காக அழுது கொண்டிருந்தான். அந்தக் கண்ணீர் அவன் ஆணவத்தை அழித்தது. அவன் குழந்தையானான். மண்டபத்திற்குள்ளிருந்து வெளியே எட்டிப் பார்த்த ஞானச் சீடர்களில் சிலர், ஆனந்தன் அழுது கொண்டிருப்பதைக் கண்டார்கள். அவன் அப்போது ஞானம் பெற்று விட்டதாக அவர்கள் முடிவு செய்தார்கள்.

நாற்பத்து இரண்டு ஆண்டுகளில் ஞானம் பெறாத நீ, ஒரே நாளில் இன்று ஞானம் பெற்று விட்டாய். உள்ளே வா!” என்று ஒரு மூத்த பிக்கு கூறினார்

ஆம் நான் ஞானம் பெறாமைக்கு நானேதான் காரணம். அவருடைய மரணமே, என் ஆணவத்தின் மரணமாகி விட்டது,” என்றான், ஆனந்தன். ஆணவம் அடைத்து வைத்த கதவுகளை அடக்கம் அகலத் திறந்து வைக்கிறது. ஆணவம் அடைத்து வைத்த கதவுகளை அடக்கம் அகலத் திறந்து வைக்கிறது.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here